24 Şubat 2012 Cuma

Yalnızlık..

Öyle bir şey ki,
Olmadığında özlem duyarsın,
Biraz nefes alabilsem dersin.
Oysa gerçekten yalnız kalınca..
Alıştığın her ses zihninde at koşturur,
Sen ise, bir o yana bir bu yana boş bakışlarla dolanır durursun.

Ne ararsın?
Duyduğun soluğun sahipleri nerede?

Gördüğün gündüz düşleri dönecek mi hiç gerçeğe?

Alışınca insan, yalnız kalmamaya hiç;
Özler yalnızlığı.

Oysa yalnızlık;
Ne koyudur!
Ne karanlık!
Ne korkutucu!

Yine de,
mecbursa insan,
dost eyler kendini,
kendine..

Sokakta kendi kendine konuşarak yürüyenlere, deliymiş gibi bakmayın.
Onlar yalnızdır sadece..

----

Hayat bazen öyle bir hal alır ki; bir yandan kusarken, bir yandan yürümeye devam edersin..

23 Şubat 2012 Perşembe

Atasözü..

Azönce bir arkadaşım atasözü gibi bir laf etti;

Boynuna tasmayı taktıktan sonra, kimin köpeği olduğunun bir önemi yok..

Kendisini saygıyla anıyorum..

22 Şubat 2012 Çarşamba

Öğüt..

Kol kırılır, yen içinde kalır!

Atalarımız gerçekten biliyorlar bu işi. Unutmamalı, herkesin senden başka en az bir dostu daha vardır kıyıda köşede. Sonra iş, kulaktan kulağa oyununa döner..

Kol kırılır, yen içinde kalır!

26 Ocak 2012 Perşembe

In Time..

- Ne kadar vaktimiz var
- Bir gün...Bir günde bir sürü şey yapabilirsin..

In Time..


Filmi az önce izledim. Hani Justin Timberlake falan var ya, pek bir hevesle izlemeye başlamıştım aslında. Ama ne diyebilirim, filmde ciddi olarak beğendiğim tek şey renklerin kullanımı oldu ve sonunda böööle yavanmış gibi bir his oluştu içimde..
Havada kalmış. Sadece boş zaman varsa izlenir bence.
Sonuç olarak çok zorda kalmazsam bir daha izlemem sanırım..

18 Aralık 2011 Pazar

Sherlock Holmes 2

Her ne kadar birincisini tam olarak bitirememiş olsam da, üzerimde yarattığı etki ile, çekincesiz gittim filme. Ne kadar doğru bir karar verdiğimde filmin ilk dakikalarında çıktı ortaya.
Adamlar 10 numara film yapmışlar. Oyuncular bir yandan, replikler bir yandan ve hatta zihinde gerçekleşen olayların yarattığı "ebenin.." hissiyatı bir yandan derken, filmin sonunda
"Huop, makinist, sar baba başa!!" yada
"Kim çekti lüeeeyn bu filmi, getirin öpecem ben onu!!"
diye ünlememek için zor tuttum kendimi.
Pek az film bittiği anda, insana; "yeniden izliycem ben bunu" dedirtir.
Film bittiğinde saygı ile andığım ve kim olduğunu az önce öğrendiğim Guy Ritchie abimizin ise, tüm filmlerine karşı bünyede zaten bir sempati mevcutmuş..